Antropologija
Arheologija
Arhitektura
Crnom Gorom
Dijaspora
Film / Pozorište
Humor, satira i karikatura
Istorija
Književnost
Likovna umjetnost
Muzika
Religija
Strip







 | Naslovna | O projektu | Saradnički program | Knjiga utisaka | Kontakt |





MILUNOVIĆ MILO

 

Od početnih impresionističkih djela, odvaja ga uticaj Pariza i slikarstvo blisko neoklasicizmu. Tamni tonalitet i čvrsta struktura su karakteristike djela ovog perioda (Akt, Kupačice, Akt sa ogledalom). Boje je nanosio glatko, tankim namazom. Drugim boravkom u Parizu, počev od 1926, pod uticajem Sezanovih djela počinje brušenje svoje likovne vokacije; prilazi racionalnom stvaranju slike, sažimanju i učvršćivanju likovnog postupka. U ovom periodu (1926-1932) ostvario je niz djela ključnih ne samo za crnogorsku umjetnost, već i za razvoj jugoslovenske moderne umjetnosti. To su: Akti 1927, Mrtva priroda sa lubenicom iz 1930, Enterijer s torzom iz 1929, Mrtva priroda s violinom (1930) i Odaliska (1932). Dragocjenost Milunovićevog postupka, što ga ilustruju nabrojena djela, u čijoj kruni stoji tonska harmonija i mir klasične kompozicije, uz opredjeljenje za intimističke teme, rasla je od platna do platna. Već tu je ispoljena njegova težnja za ustoličavanje razumom stišanih impulsivnosti. Tu je, u stvari, Milunović ozakonio tananu granicu između klasicističke strukture, reda i harmonije i duha savremenih strujanja i traganja u likovnoj umjetnosti. U ovom periodu naslikao je i nekoliko pejzaža (Luka u Bolimu, Pejzaž iz Provanse), koji su za njegov opus značajni ne samo kao ilustracija sezanističkog pristupa i doživljavanja Milunovića kao racionaliste u slikarstvu, već kao ilustracije njegove lirske nastrojenosti, koja očigledno stoluje na ovim platnima. Ona su značajna i kao početak njegovog kasnijeg tematskog opredjeljenja. U periodu do izbijanja Drugog svjetskog rata, Milunović u Beogradu razvija široku, plodotvornu likovnu aktivnost. Tu je proveo i ratne i prve poratne godine kada doživljava razočaranje i razne pritiske od pristalica oficijelne umjetnosti socrealizma. Izlaz nalazi u zavičaju kojem se vraća 1947. da bi, na poziv Ministarstva prosvjete NR Crne Gore, zajedno sa Lubardom na Cetinju podstakao rad prve umjetničke škole. U Crnoj Gori traje njegov nesputani razvoj. Kao i Lubarda, tu je stvorio djela neoborive vrijednosti, slike koje su, umnogome, doprinijele preokretu u jugoslovenskoj umjetnosti i povratku slobodi stvaralaštva. Inspirisan toplim mediteranskim podnebljem, stvara djela monumentalna u svom karakteru, zasićena svjetlošću i sa usmjerenom transformacijom objekata. Mjestimično mu platna imaju odzvuke ekspresivnosti, a u postupku se oslanja na fresko-slikarstvo Pompeje i naših srednjevjekovnih manastira. Mirenjem elemenata ekspresivnosti, svjetlosti i racionalnosti, utro je samosvojni put modernog klasicizma, prijemčivog, ali i nedostupnog nizu neposrednih učenika i prijatelja. Milunović je do kraja života ostao vezan za Crnogorsko primorje. Sve te vrše, ribe, čaplje, korpe, radosti primorskih osvita, to more, plavetnilo, kamenje, sa njegovih monumentalnih slika, nastalo je u kratkim i nadahnutim likovnim zabilješkama što ih je svakog ljeta pravio na plažama Budve i Svetog Stefana. Kasnije su one, uz mukotrpnost stvaralačkog grča i prilježan rad izrastale u platna danas nezaobilazna u izučavanju savremene jugoslovenske umjetnosti. Generacije slikara pamte ga i kao svog izvanrednog profesora.


Milunović Milo "Plodovi mora", 1954, ulje na platnu 215x157

Milunović Milo,
Cetinje 1897-1967.

Samostalne izložbe:
1922-Beograd;
1924-Zagreb, Proljećni salon;
1928, 1929 i 1931 - Pariz;
1932 - Beograd, Galerija Doma JNA;
1937 - Njujork, Los Anđelos;
1939 - Venecija, Bijenale;
1954 - Beograd, Umjetnički paviljon;
1956 - Beograd, Grafički kolektiv;
1958 - Beograd, Muzej primijenjene umjetnosti;
1960 - Moskva;
1961 - Beograd, Galerija Doma JNA;
1963 - Rijeka, Moderna galerija; Beograd, Galerija Kultumog centra;
1966- Beograd, Salon Muzeja savremene umjetnosti.

Kolektivne izložbe:
1927 i 1932-Pariz;
1928-Venecija, Bijenale;
1957 - Budva, Iz zbirke Narodnog muzeja;
1961 - Pariz, Savremena umjetnost Jugoslavije; London, Savremeno jugoslovensko slikarstvo i skulptura;
1967 - Stokholm, Jugoslovenska umjetnost; Rim, Savremeno slikarstvo Jugoslavije;
1970 - Beograd;
1972 - Rim, Bari;
1973 - Haselt, Turne, Sarlroa, Pariz, Savremena crnogorska likovna umjetnost;
1981 - Moskva, Umjetničko blago na tlu Crne Gore od praistorije do danas;
1983 -Cetinje, Beograd, Cetinje i likovna umjetnost;
1986 - Tuzla, „40 godina Saveza likovnih umjetnika Jugoslavije", u povodu X kongresa likovnih umjetnika Jugoslavije;
1975- Prag, Bratislava, Varšava, Rlga, Tulin, Vilmus, Budimpešta, Sofija, Crnogorska umjetnost prve polovine XX vljeka.
Od 1947. učestvuje na izložbama ULUCG. Član SANU.
Nagrade: 1936- Pariz, Orden legije časti i Grand Prix;
1948 -Cetinje, Republička nagrada NR Crne Gore;
1950 - Nagrada FNRJ;
1958 - Beograd, Oktobarska nagrada; Orden rada I reda;
1960 -Beograd, Nagrada Oktobarskog salona.


Prilog o Milunović Milu preuzet iz: