Pretraživač sajta
Montenegrina
 

Antropologija
Arheologija
Arhitektura
Crnom Gorom
Dijaspora
Film / Pozorište
Humor, satira i karikatura
Istorija
Književnost
Likovna umjetnost
Muzika
Religija
Strip











 
 | Naslovna | O projektu | Saradnički program | Knjiga utisaka | Kontakt |

      

 

 

Galerija "Centar" Podgorica
Izložba NIKOLINE ZUBER

 

       U galeriji „Centar“ 17. decembra otvorena je izložba skulptura Nikoline Zuber.



Nikolina Zuber


Nikolina Zuber je rođena 1972. godine u Nikšiću. Diplomirala je na Fakultetu likovnih umjetnosti na Cetinju, vajarski odsjek, u klasi prof. Pavla Pejovića 1996.godine. Član je Udruženja likovnih umjetnika Crne Gore. Radi u Centru savremene umjetnosti Crne Gore. Izlagala je na više kolektivnih izložbi.

Na izložbi u galeriji „Centar“ Nikolina Zuber se predstavila sa 10 skulptura koje su rađene u tehnikama terakota, drvo i kamen.

Izložbu je otvorila Milica Radulović, istoričarka umjetnosti.



Milica Radulović


Llikovno stvaralaštvo Nikoline Zuber, Milica Radulović opisuje na sljedeći način:

"Skulptura Nikoline Zuber počiva na arhetipskim formama prirode. Prihvatajući tu čudesnu, neodredivu morfologiju koja ne zna za pravu liniju, mitologija njene skulpture postaje materija, u njenom najčistijem ili najčednijem značenju – jedinstvene energije Života. Drugim riječima, oblikujući prirodni materijal (glinu, kamen, drvo) tj. gradeći skulpturu, ona zapravo oživljava samu materiju, oduhovljuje je i osvješćuje. Materija, tako, živi na način forme, ima svoj prostor i svoj životni ritam. A, ritam, uopšte, vrhunski je estetski princip svake umjetnosti.



Fizičkim komponovanjem, tačnije – susretanjem različitih materija, dobija se jedan, djelimično konačan oblik, koji nas svojom formom ,,nagovara’’ da ga razumijemo kao nepromjenljivu cjelinu koja ima svoje jedinstveno značenje. U tom smislu, kružni oblici, u svojoj plastičkoj cjelovitosti, dostižu vrijednost univerzalnog poimanja životnog ciklusa ili toka Vremena. Ideja - beskonačnog, neumitog, pretočena je ovdje u oblik, koji podrazumijeva sve moguće varijacije intuitivnog, umjetničkog govora. No, ta gramatika oblikovanja, samo je jedan od činilaca u pokušaju sagledavanja i doživljavanja Nikolinine skulpture. Te arhaične forme, ustanovljenog volumena ili mase, prihvataju ali i negiraju očekivano iskustvo značenja. Nijedan oblik nije dat za sebe, sve je u vezi, a veza se određuje u toku proživljenog skulptorskog iskustva. Značenje se svaki put mijenja iz razloga što je iskustvo život, a život je uvijek drugačiji. Njena skulptura je, naime, proces neprestane promjene vrijednosti, ali u pravcu kontinuiranog kvalitativnog razvoja, i stoga je njena tematika trajna.



Komadi koji svojom formom intenzivnije nagovještavaju figuru, još više potenciraju autorkino insistiranje na materijalu kao ravnopravnom nosiocu stvaralačkog procesa. A takvo poštovanje i prihvatanje materijala, dokaz je znanja i razumijevanja ne samo specifične vajarske poetike, već svih onih najbitnijih, suštinskih umjetničkih vrijednosti uopšte. I još dalje, u pojedinim kompozicijama (Zagrljaj, Susret) materijalu se dozvoljava da, gotovo nezavisno od same forme, emituje vlastito energetsko značenje /drvo, glina – toplo; kamen, žica – hladno/ i u tom smislu, sugeriše dalju percepciju samog rada. Jer, konačno, forma i ne treba da prenosi pojmovni sadržaj, niti da ga pretvara u apstraktni simbol, već da ga pretoči i preobrazi u jedinstvenu emociju. Posmatrana na taj način, skulptura Nikoline Zuber posjeduje jednu uzvišenu koncepciju: načelo forme nalazi svoj potpuni i savršeni odraz u odabranom materijalu. Njihovim uzajamnim prožimanjem i proživljavanjem u prostoru, rađa se promišljeno i osviješćeno djelo, visoke umjetničke koncentracije.