Antropologija
Arheologija
Arhitektura
Crnom Gorom
Dijaspora
Film / Pozorište
Humor, satira i karikatura
Istorija
Književnost
Likovna umjetnost
Muzika
Religija
Strip


 | Naslovna | O projektu | Saradnički program | Knjiga utisaka | Kontakt |




Gordan Stojović:

NAŠI U SVIJETU:
EDUARDO VULETIĆ, ČOVJEK KOJI JE OSTAVIO PEČAT U NOVIJOJ ISTORIJI ARGENTINE


Crnogorac jedna od vodećih ličnosti peronizma



PRIČA O ARGENTINCU-CRNOGORCU, sinu jednog od hiljadu naših sunarodnika koji su se u prošlom vijeku doselili u Južnu Ameriku. Eduardo Vuletić, blizak prijatelj Eve Peron, dao je veliki doprinos razvoju argentinskog društva i pronio slavu malog naroda iz kog je potekao U posljednjih desetak godina od kada se intenzivno bavim traganjem za Crnogorcima koji su naselili Južnu Ameriku, naišao sam na mnoge naše zemljake ili njihovu djecu i unuke koji su se svojim radom proslavili. Jedan od Argentinaca crnogorskog porijekla čije me djelo posebno fasciniralo i jedan od onih koji su ostavili najdublji pečat u novijoj istoriji te južnoameričke zemlje je svakako Eduardo Vuletić. Rođen je 29. septembra 1909. u mjestu Dolores, provincija Buenos Aires. Eduardo je sin Dušana Vuletića, crnogorskog iseljenika iz braka sa Urugvajkom Huanom Paredes Valah. Imao je svega pet godina ka da ga je zadesila očeva smrt, nakon koje se sa majkom seli u Buenos Aires.

Završio je prestižne škole u Ameghinu gdje je i diplomirao farmakologiju. Veoma rano počeo je da se bavi i radijskim novinarstvom, gdje postiže značajne uspjehe. Početkom pedesetih godina, kao poznati sindikalni aktivista biva izabran za generalnog sekretara federalnog sindikata farmaceuta. Tih godina dolazi u konstakt sa porodicom Peron, sa kojom ubrzo postaje veoma prisan. Nakon smrti Eve Peron, sa kojom je bio blizak prijatelj, 28. oktobra 1951. imenovan na funkciju generalnog sekretara svih radničkih unija Argentine, koju pokriva sve do oktobra 1955. godine.

U isto vrijeme je postao i predsjednik izvršnog odbora peronističkog pokreta i predsjednik fondacije ”Eva Peron”, fondacije koja je bila nastavljač djela Eve Peron po čijim je humanitarnim akcijama peronizam postao prepozantljiv. Godine 1955. izbija revolucija, kojom dolazi kraj peronističke epohe. Huan Peron odlazi u egzil u Španiju, a Eduardo koji mu je bio odan do samog kraja, odbija saradnju sa pučistima. Smještaju ga u zatvor, gdje je u veoma teškim uslovima, bez ikakve presude ili optužbe, proveo 30 mjeseci. Napokon biva pušten, samo zahvaljujući dogovoru Huana Perona i dr Artura Frondizija, po kom Peron iz egzila pruža podršku Frondiziju kao predsjedničkom kandidatu. Izmučen zatvorom i svakakvim malteretiranjima, Eduardo se zauvijek povlači iz političkog života, što je bilo suprotno od očekivanja njegovih političkog života, što je bilo suprotno od očekivanja njegovih političkih istomišljenika. Umire u Buenos Airesu 1983. godine, od posljedica parkinsonove bolesti. Porodica Eduarda Vuletića danas živi u Buenos Airesu.

Potomci Dušanovog brata, koji je zajedno sa njim na samom početku dvadesetog vijeka stigao na tlo Južne Amerike, uglavnom žive u Montevideu, Republika Urugvaj. Istražujući lik i djelo Eduarda, osim sa argentinskim novinarima i istoričarima koji proučavaju njegovu ulogu i uticaj u peronističkom pokretu, stupio sam u kontakt sa gotovo čitavom familijom Vuletić. Posebno je bilo značajno poznanstvo sa njegovim sinom, dr Jorgeom Danielom Vuletićem, poznatim argentinskim advokatom i pravnim zastupnikom LAPA ajerlines, koji je najviše pomogao u prikupljanju podataka za Eduardovu biografiju. Inače, svi Eduardovi potomci su izuzetno uspješni, priznati građani.

Eduardov unuk Huan Manuel Vuletić je proslavljeni slikar, poznat širom Južne Amerike, a drugi unuk Sebastian je takođe krenuo očevim stopama i bavi se advokaturom. Priča o Eduardu Vuletiću je priča o Argentincu - Crnogorcu, sinu jednog od hiljade naših sunarodnika koji su se u prošlom vijeku doselili u Južnu Ameriku. Dao je veliki doprinos razvoju argentinskog društva, a tako i pronio slavu malog naroda iz kog je potekao.